T

[Fiction-CA] หงุดหงิด หงุดหงิด หงุดหงิด

Title : หงุดหงิด หงุดหงิด หงุดหงิด 

Author : Blue Powder

Pairing : Evanstan

Rate : ใสๆ

Summary : ความอึน ความมุนของเฮียคริส

เม้าท์มอย : เป็นฟิคชั่ววูบ จริงๆ ไม่ชอบเขียนฟิคนักแสดงจริงๆ แต่อันนี้ขอยกเว้นก็แล้วกันเนอะ

คำเตือน : ฟิคเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการ แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

------------------------------------------------------------------------

 

 

            

           

                หงุดหงิด หงุดหงิด หงุดหงิด...

                ตอนนี้คริส อีแวนส์กำลังหงุดหงิด...

 

                สายตาคมจ้องไปยังหนุ่มนักแสดงรุ่นน้องที่สวมใส่ชุดสีดำทั้งตัวกับแขนเหล็กปลอมๆ ถือปืนปลอมเดินไปเดินมา คนคนนั้นคือเซบาสเตียน สแตน หรือเซบที่ทุกคนชอบเรียกกัน เขาเองก็ชอบเรียกแบบนั้น ที่ตอนนี้กำลังยืนคุยเล่นอยู่กับแอนโธนี่ แม็กกี้ อย่างสนุกสนาน

                แน่หละ เพราะแอนโธนี่เป็นคนตลก ใครๆ ก็ชอบคุยกับเขา ผิดกับคริสที่ชอบแกล้งทุกคนในกองถ่ายไปทั่ว ไม่เว้นแม้แต่ดาวร้ายอย่างเซบาสเตียน คนนี้สิโดนหนัก ทำให้ช่วงนี้เซบบาสเตียนไม่ค่อยจะเข้ามาคุยกับคริสเท่าไหร่นัก เจอหน้ากันก็แค่ทัก แล้วหนีไปแต่งตัวบ้าง เดินฝึกการใช้มีดบ้าง นอกจากถูกเรียกให้มาซ้อมบทบู้ด้วยกันก่อนเข้าฉาก เขาแทบไม่ได้อยู่กับนักแสดงรุ่นน้องคนนี้เลย

                โอเค...มันอาจจะเป็นเพราะเขาเองช่วงนี้ก็ยุ่งๆ เพราะต้องแต่งตัว อ่านบท ซ้อมการเข้าฉาก บลาๆ แต่ดูจะมากเกินไปหน่อย ที่เขากับเซบาสเตียนแทบจะไม่ได้คุยกันเลยในช่วงนี้...และเขารู้ดีว่าเพราะอะไร...

                "คิดอะไรอยู่คริส หน้าเคร่งเชียว" สกาเล็ตต์ โจแฮนสันเอ่ยถามเมื่อมานั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ มองตามสายตาของคริสไปก่อนจะยกยิ้ม

                "เปล่านิ" คริสละสายตาจากคนสองคนก้มตัวใช้ศอกเท้ากับขา แกล้งอ่านบทที่อยู่ในมือแทน

                "ช่วงนี้นายกับเซบไม่ค่อยจะพูดคุยกันเลยนะ ทะเลาะอะไรกันเหรอ" หญิงสาวเท้าแขนกับพนักเก้าอี้ของอีกฝ่าย จ้องมองไปยังสองหนุ่มที่ไม่รู้ว่านั่งคุยอะไรกัน แต่เซบาสเตียนท่าทางชอบอกชอบใจ หุบยิ้มได้ไม่เกินหนึ่งนาทีก็ต้องหัวเราะขึ้นมาอีก

                "เปล่านิ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย"

                "เหรอ..." หญิงสาวทำเสียงเหมือนไม่เชื่อ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาเซบาสเตียนกับแอนโธนี่ สองหนุ่มยิ้มให้เธอแล้วร่วมวงสนทนากันอย่างเป็นธรรมชาติ คริสจ้องมองสิ่งที่พวกเขาทำ รอให้เซบาสเตียนหันมา และเมื่อทั้งสองสบตากัน หนุ่มอายุน้อยกว่ากลับเป็นฝ่ายหลบตาหันไปมองหน้าสกาเล็ตต์แทน ท่าทางเป็นธรรมชาติเสียจนแทบดูไม่ออกว่าเจ้าตัวตั้งใจหลบตาหรือแค่บังเอิญมองผ่านหัวของคริสไปกันแน่

                "คริส! เซบล่ะ" ผู้กำกับเดินมาถามพระเอกของตน ก่อนที่ชายหนุ่มจะผินหน้าไปทางกลุ่มตัวแสดงนำคุยกันอยู่

                "พอดีเลย ช่วยไปตามมาเข้าฉากด้วยล่ะ" ผู้กำกับเดินจากไปทิ้งภาระให้พระเอกคนดัง คริสถอนหายใจแล้วเดินเข้าไปในกลุ่ม ตั้งใจมองหน้าของเซบาสเตียนเต็มที่ ดูสิว่าเจ้าตัวจะทำยังไง...

                "ไงกัปตัน" แอนโธนี่เอ่ยแซว

                "ผู้กำกับบอกให้ไปซ้อมเข้าฉาก" คริสตอบแอนโธนี่แต่มองหน้าเซบาสเตียน เป็นอันรู้กันว่าต้องการสื่ออะไร

                "อืม" เซบาสเตียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้มซึ่งคริสคิดว่ามันเสแสร้งยังไงไม่รู้ ดาวร้ายที่หน้าตาไม่ค่อยจะให้เท่าไหร่เดินนำหน้าไป คริสเดินตามไปติดๆ จ้องมองแผ่นหลังของเซบาสเตียนที่ถึงจะสูงพอๆ กันแต่รูปร่างบางกว่า ขาเรียว และยังบั้นท้ายเล็กๆ นั่นอีก เขาอยากจะใช้มือบีบขย้ำจริงๆ

                เมื่อมาถึงจุดที่ต้องถ่ายทำ ผู้กำกับและเทรนเนอร์เริ่มบอกว่าต้องทำอะไรยังไงบ้าง คริสรู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาทันทีที่ไม่ต้องแสดงกับสตั้นแมน แต่แสดงกับเซบาสเตียนจริงๆ หลังจากซักซ้อมกันเป็นที่เรียบร้อย ก็ถึงเวลาแสดงแล้ว เซบาสเตียนสวมใส่หน้ากากสีดำ เมื่อเห็นแค่ดวงตารู้สึกว่าคนตรงหน้าดูน่ายำเกรงขึ้นมาทันที

                หลังจากได้สัญญาณเริ่ม เซบาสเตียนเริ่มเข้ารุกก่อนด้วยมีดที่หยิบออกมาจากเอว คริสยอมรับว่าคนตรงหน้าเริ่มใช้มีดได้คล่อง แต่ก็นะมันเป็นมีดปลอมนินา คริสหลบการโจมตีของอีกฝ่ายตามที่ซ้อมไว้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะใจลอยไปหน่อย เมื่อเซบาสเตียนโจมตีด้วยท่าต่อมามันจึงเสียจังหวะเพราะเขาขยับตัวช้าไป เซบาสเตียนเบิกตากว้างรีบเปลียนท่ากะทันหันเพื่อไม่ให้แขนซ้ายของตนต่อยเข้าหน้าของคริส เขาจึงเสียหลักล้มลงคริสคว้าเอวอีกฝ่ายไว้ด้วยความตกใจ แต่กลับกลายเป็นว่าร่างสูงล้มทับคนตัวเล็กกว่าลงไปเต็มๆ

                เสียงความวุ่นวายดังขึ้น สองนักแสดงยังอยู่ท่าเดิม เพราะความรวดเร็วและความตกใจ ทำให้สมองดูจะทำงานช้าลงไปหลายวิ จมูกคมของคริสซุกอยู่บนซอกคอขาวที่โผล่พ้นคอเสื้อสีดำ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ โชยเข้าจมูก เสียงครางในลำคอของคนด้านล่างทำให้คริสได้สติ ชายหนุ่มค่อยๆ ผละออกอย่างช้าๆ ก่อนจะถูกพยุงให้ยืนขึ้น ตามด้วยเซบาสเตียนที่ลุกขึ้นนั่งบนพื้นถนน

                ท่าทางว่าเซบาสเตียนจะหัวกระแทกพื้นเพราะทันทีที่ลุกขึ้นได้ชายหนุ่มก็เอามือกุมท้ายทอยทันที คริสตรงเข้าไปพยุงร่างของเซบาสเตียนอย่างร้อนรน แต่ดูเหมือนจะรีบไปหน่อย เพราะลุกขึ้นกะทันหันร่างเล็กกว่าจึงเซจะล้มไปอีกรอบเพราะเวียนหัวซบลงบนไหล่ของคริสอย่างคนทรงตัวไม่อยู่

                "พาเซบไปนั่งก่อนเร็ว" เสียงของผู้กำกับเอ่ยสั่ง คริสรีบพาเซบาสเตียนไปนั่งบนเก้าอี้ทันที ทีมงานสาวหากระดาษมาพัดให้ ขณะที่หนุ่มอีกคนเอาน้ำมาเสิร์ฟ

                "นายเป็นยังไงบ้างเซบ" คริสถามอย่างเป็นห่วง

                "ก็เริ่มโอเคแล้ว" นักแสดงรุ่นน้องตอบ

                "รู้สึกว่ามันจะบวมนิดๆ นะคะ" ช่างแต่งหน้าชี้ไปที่หัวของเซบาสเตียน หลังจากแหวกผมสีน้ำตาลออกดูว่ามีแผลหรือเปล่า

                "เอาน้ำแข็งมาประคบทีสิ" คริสสั่ง ไม่นานผ้าขนหนูกับน้ำแข็งก็ได้มาอยู่ในมือ เซบาสเตียนเอื้อมมือจะไปหยิบมาประคบเอง แต่คริสไวกว่ามือหนาคว้าผ้าที่มีน้ำแข็งอยู่ข้างในมาได้ก่อน

                "ฉันจะทำเอง" คริสบอกแล้วเดินอ้อมไปข้างหลังเพื่อกดผ้าลงบนหัวของเซบาสเตียน

                "นายอาจทำหัวฉันแตกมากกว่าแค่อาการบวม" เซบาสเตียนพูดติดหงุดหงิด

                "ไม่หรอกน่า" คริสกดลงบนรอยแดงนูนนั้นเบาๆ

                "ไปให้หมอตรวจสักหน่อยไหมเซบ" ผู้กำกับถามอย่างเป็นห่วงเหมือนกัน ถ้านักแสดงเป็นอะไรไปมีหวังแฟนคลับรุมกระทืบตาย

                "ไม่หรอกครับ นั่งพักหน่อยเดี๋ยวก็เข้าฉากได้แล้ว"

                "โอ้!! ไม่ได้! ไม่ต้องหรอก นายกลับไปพักผ่อนเถอะ เราจะถ่ายฉากของแอนโธนี่แทน ฉันไปคุยกับเขาแล้ว"

           &